"به همین زودی یک سال دیگه گذشت ، کسی حرف جالبی می زد که"من با گذشت هر
سال احساس می کنم یک قدم به خدا نزدیک تر شدم و یک قدم به مرگ..."البته
جمله تحسین برانگیزی بود اگر تلخی مرگ رو ازش بگیریم ... پستم در
باره تولد بود ولی با چی شروع شد؟!!! تولد دنیایی من با تولد بهار یکی هست
هم در واقعیت و هم در شناسنامه، هر سال لحظه سال تحویل شادی سال جدید رو
با تولدم یکی می کنم و آرزوهام رو برای سال جدید پیش رو،ضربدر... همیشه
تو یک سکوت عمیق فرو می رم و به این فکر می کنم سال بعد همین موقع و همین
لحظه به زندگی لبخند می زنم یا نه؟ به خودم آفرین می گم یا از لحظه های از
دست رفته دلگیر می شم؟..."
يك سال از نوشتن اين پست گذشت...
اينروزها زندگي تب و تاب ديگه اي واسم داره...
دوباره حس خاصي رو تجربه مي كنم ؛ حسي زيبا و دلهره آور!...
نگاه به زندگي و سبك زندگيم ، رو به درجه 60 غربي است در كناره خيال آرزوها...
افكارم در جستجوي نادانسته هاي بسيار...
آرزوهايم سايه اي در برزخ پنهان واقعيت...
انتخابهاي گذشته در معادلات ذهنم ترديد آميز...
و بسيار ريزنوشته هاي ديگه...
با اين اوصاف فكر مي كني فردا چه رنگيست؟
تسنيم 25
Posted by تسنیم @ 7:33 |
